(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de, HUMK.nun 435. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, davalı kurum tarafından esasen "kıdem tazminatı" niteliğinde olmasına rağmen "Hizmet Sonu Ödemesi" adı altında bir ödeme yapıldığını; tazminatın hesaplanmasında son ücretin değil Emekli Sandığına tabi emekli ikramiyesi tavanının esas alındığı ve yedeksubaylıkta geçen sürenin nazara alınmadığını ileri sürerek fark tazminat isteminde bulunmuştur.
Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.
Davacının 1.10.1963-30.8.1965 tarihleri arasında yedeksubay olarak askerlik yaptığı, 11.8.1981-31.12.1983 arasında 1475 sayılı İş Kanunu'na tabi hizmet akdi ile 1.1.1984-14.3.2000 tarihleri arasında ise 2954 sayılı TRT Kanunu hükümlerine göre Sözleşmeli personel olarak davalı kurumda çalıştığı ve emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Buna göre davacı, sadece 11.8.1981-31.12.1983 tarihleri arasındaki dönem için emeklilik tarihindeki son ücret üzerinden kıdem tazminatına hak kazanır.
O halde mahkemece bu dönem için emeklilik tarihindeki son ücret üzerinden kıdem tazminatı farkının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde bu dönemden çok önceki yedeksubay askerlik ve sözleşmeli personel olarak çalıştığı dönem de dahil edilmek suretiyle isteklerin tümünün kabülü hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 9.7.2001 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy