(1086 S. K. m. 83) (1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti, hafta ve genel tatil gündelikleri ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 83. maddesi gereğince davada bir kez ıslah yoluna başvurulabilir. Davacının iki kez ıslahta bulunduğu anlaşıldığından ikinci ıslaha konu taleplerle ilgili olarak davanın kabul edilmesi hatalıdır.
3. İhbar tazminatıyla ilgili olarak davacı davalıyı dava tarihinden önce temerrüde düşürmüş değildir. İlk kısmi davanın saklı tutulan ve ilk ıslah dilekçesiyle talep edilen bakiye ihbar tazminatıyla ilgili olarak temerrüt niteliğinde sayılamayacağı dairemizin istikrar kazanan uygulaması olup Hukuk Genel Kurulu'nun dairemizce de benimsenen 3.7.2002 gün 2002/564-572 sayılı kararına göre da ıslahla istenen ihbar tazminatı miktarına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken ilk kısmi dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi bozma nedenidir.
4. Dosyaya ibraz edilen izin isteği dilekçeleri davacının ücretli izinlerini kullandığının ve ücretlerinin ödendiğinin kabulü için yeterli değildir. İşverenin davacıya ücretli izinlerini kullandırdığını ve ücretlerini ödediğini izin defteri vesair yazılı belgelerle kanıtlaması gerekir. İşverenin bu yoldaki belgeleri incelenmeden davacının ücretli izin alacak isteklerinin reddedilmesi de doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.12.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy