(1475 S. K. m. 5, 13, 14) (507 S. K. m. 2)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil, Cumartesi alacağı ile yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde, davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı mirasçıların, murisi açmış olduğu dava ile, davalıya ait takside bir süre hizmet akdiyle çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik haklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Davalı, taraflar arasında hizmet akdinin bulunmadığını ve ayrıca İş Kanunu'nun 5/5 maddesi kapsamında işyerinde davacılar murisinin çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.
1475 sayılı İş Kanununun 5. maddesinin 5 inci bendine göre, 507 Sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkarlar Kanununun 2. maddesinin tarifine uygun 3 kişinin çalıştığı işyerlerindeki çalışmalar sözü geçen kanunun istisnaları arasında sayılmış ve İş Kanununun kurallarının uygulama alanı dışında bırakılmıştır.
Öte yandan 507 Sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkarlar Kanununun 2. maddesi ... geçimini sınırlı olarak kamyonculuk, otomobilcilik ve şoförlük ile temin eden kimseler... tarafından yürütülen işlerin anılan kanunun kapsamında olduğunu öngörmüştür.
Bu durumda davalının geçimini münhasıran otomobilcilik ile sağlayıp sağlamadığının tespiti, uyuşmazlığın çözümü bakımından önem taşımaktadır. Şayet davalı, yürütülen bu işler sonucunda geçimini münhasıran sahibi bulunduğu otomobilcilik ile sağlıyorsa olayda İş Kanununun uygulanması mümkün değildir. Bu yönler üzerinde durulmadan ve gerekli inceleme yapılmadan davacıların isteklerinin hüküm altına alınması isabetsiz olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.02.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy