(1475 S. K. m. 13, 14, 35)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti, hafta ve genel tatil gündelikleri ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Davacının süresi içerisinde temyiz yoluna başvurmadığından temyiz isteminin reddine;
2- Davalının temyizine gelince:
a) Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
b) Hüküm altına alınan alacaklar hesaplanırken alınan ücret konusunda yalnız davacının iddiasına değer verilmesi hatalıdır. Davacı tarafından dinletilen tanıklar bu konuda bilgi vermedikleri gibi imzaları inkar olunmayan bordrolarda açıklanan ücretler hesaplama için esas alınan ücretlerin çok altındadır. Mahkemece şahitlere ücret, konusu sorulmadan, gerekli görülürse meslek kuruluşlarından çalışılan yıllara göre ücret araştırılması yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
c) Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.07.2002 gün ve 2002/564-572 karar sayılı ilamında kabul edildiği gibi ıslahla artırılan ve hüküm altına alınan kıdem tazminatı dışındaki alacak miktarlarına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken ilk dava tarihinden faize karar verilmesi bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy