(1475 S. K. m. 13, 14) (1086 S. K. m. 83)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma ile izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Ek dava, kısmi davadan bağımsız bir dava olup açılan ilk davadan ayrı değerlendirilmesi gerekir. Kısmi dava ek dava için bir tespit niteliğindedir. Islah ise, tek taraflı olup, açılan bir dava içinde gerçekleştirilen bir usul işlemidir. Ek dava ve ıslah kavramlarını aynı şekilde yorumlayarak ek davada ileri sürülen zamanaşımı itirazının ilk davadaki dava tarihine göre reddedilmesi hatalıdır. Ek dava ile istenilen yıllık ücretli izin ve fazla mesai karşılığı ücret alacakları fesih tarihine göre ek davanın açıldığı tarihte beş yıllık zamanaşımına uğradığından ek dava ile istenilen bu alacakların reddi gerekir. Yazılı şekilde zamanaşımı itirazının reddi ile bu isteklerin kabulü hatalıdır.
3- Davalı işveren ek dava tarihinden önce temerrüde düşürülmediğinden ek dava ile getirilen ihbar tazminatı miktarına ilk dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy