(1475 S. K. m. 14, 16) (4857 S. K. m. 24)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içeriğinden davalıya ait Saray Şubesinde şef yardımcısı olarak çalışan davacının %40 oranında sakat olduğu, bu şubeden Tekirdağ şubesine haklı bir neden gösterilmeden ve mahkemede de kanıtlanmadan Tekirdağ şubesine memur olarak atandığı görev ünvanının ve görev şartlarının davacı aleyhine değiştirildiği, Tekirdağ şubesine işbaşı yapmak üzere gittiğinde şube müdürünün haksız suçlamalarına maruz kaldığı tüm bu gelişmeler sonucu yasal süre içerisinde davacının dilekçe vererek işyerinden ayrılmak zorunda kaldığı anlaşılmıştır. Mahkemece davacının bu dilekçesi istifa olarak nitelendirilmiş ise de, olayların gelişimi ve dilekçenin içeriği hep birlikte değerlendirildiğinde davacının hizmet akdini 1475 s.Yasanın 16/2- ( ç ) ve ( e ) maddeleri gereğince haklı olarak feshettiği kabul edilmelidir. Böyle olunca davacının kıdem tazminat isteğinin kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.2.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy