(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 57)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı, yıllık izin, ücret, yol parası, kömür yardımı, ayakkabı, deterjan ve takım elbise parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işyerinde ayakkabı, deterjan ve elbise yardımı yapıldığını belirterek alacak isteğinde bulunmuştur. Taraf tanıkları belirtilen yardımların yapıldığını söylemişlerse de, bu uygulamanın ne zamandan beri devam ettiğini, yardımların niteliği ve miktarları konusunda aydınlatıcı açıklamalarda bulunmamışlardır. Mahkemece anılan yardımların yapıldığı konusunda iş şartı haline gelen bir uygulama bulunmadığı gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiş ise de, öncelikle bu uygulamanın amacı, ne zamandan beri devam ettiği ve yardımların miktarı konulan açıklığa kavuşturulmalıdır. Bunun için taraflardan delilleri istenmeli ve gerekirse yeniden taraf tanıkları dinlenmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Şayet uzun süre devam eden ve böylece işyeri uygulaması haline gelen sosyal yardım niteliğinde bir ödeme söz konusu ise bilirkişi marifetiyle hesaplama yaptırılıp rapor bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre alacaklar hüküm altına alınmalıdır. Aksi takdirde alacakların reddine karar verilmelidir. Ayrıca bu isteklerin kabulü halinde ihbar ve kıdem tazminatına esas alınan ücrete de yansıtılarak anılan tazminatlar yeniden hesaplattırılmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.02.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy