(1475 S. K. m. 17)
Dava: Davacı, kıdem, kötü niyet ve malullük tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı haksız ve kötü niyetli fesih nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir.
Davalı, davacının ar dar da iki gün mazeretsiz, izinsiz işe gelmediği feshin haklı olduğunu savunmuş, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece İş Kanununun 17/2-f maddesine göre işverenin feshinin haklı olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyada mevcut delillere davalının cevap dilekçesindeki kabulüne göre davacının ilk kez Ocak 2001 ayında doktor marifetiyle saptanan atipik depresyon panik bozukluk hastalığıyla muzdarip olduğu ve davacının zırhlı araç şoförlüğünden hizmetli kadrosuna alındığı anlaşılmaktadır.
Davacı 10-11.12.2001 tarihlerinde işe gelmemiştir. Davalı tarafından tutulan tutanaklara göre davacının ailesinin dahi davacının nerede olduğundan haberdar olmadığı bellidir. Tüm bu hususlar nazara alındığında davacının rahatsızlık nedeniyle devamsızlık yaptığının davalının da bilgisi dahilinde olduğu açıktır. Davacı bilinen rahatsızlığı konusunda hemen Sağlık Kurulu raporu ile de rahatsızlığını ve mazeretini belgelendirmiştir. Buna göre feshin haksız olduğunun kabulü ile kıdem ihbar tazminatının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy