(1475 S. K. m. 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve iş güvencesi tazminatlarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Toplu İş Sözleşmesinin 38. maddesinde öngörülen iş güvencesi tazminatının 1475 sayılı yasanın 17/II. maddesi dışında keyfi ve haksız çıkarma halinde ödeneceği düzenlenmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı tarafça işverenin keyfi olarak işten çıkardığına dair somut kanıt sunulmuş değildir. Diğer taraftan fesih işlemi olan askıya alma seçim gününden yaklaşık 6 ay sonra gerçekleştirildiğinden, seçimlerin akabinde feshin söz konusu olduğu gerekçesi ile bu tazminatın kabul edilmesi gerektiği şeklindeki mahkeme değerlendirmesi eksik incelemeye dayanmaktadır.
İşverenin ekonomik sıkıntı içinde olup olmadığı, davacı ve birlikte işten çıkarılan geçici işçilerin yerine yeniden işçi alınıp alınmadığı, alınmışsa hangi tarihte kimlerin alındığı işyeri kayıtları üzerinde tetkikat yaptırılarak saptanmalı işverenin davacının hizmet akdinin feshinde keyfi davranıp davranmadığı daha inandırıcı delillerle belirlenerek, Toplu İş Sözleşmesinde düzenlenen iş güvencesi tazminatı ile ilgili hüküm kurulmalıdır.
Kabule göre anılan tazminat cezai şart niteliğinde olduğundan Borçlar Kanunu'nun 161/son maddesi gereğince bir değerlendirmeye tabi tutulmaması da bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.03.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy