(1475 S. K. m. 14) (1086 S. K. m. 388)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak işçilik alacakları talep etmiş; kıdem tazminatı alacağı için fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi, diğer alacaklara ise dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasını istemiştir.
Davalı ilk celsede, açılan davayı kabul ettiğini imzası ile tevsik etmiştir.
Kıdem tazminatı alacağına İş Kanununun 14.maddesi gereğince fesih tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizine hükmetmek gerekirken, mahkemece dava tarihinden itibaren yasal faize karar verilmesi hatalıdır.
3- Mahkemece hüküm altına alınan alacakların karar yerinde tek tek gösterilmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.03.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy