(1475 S. K. m. 14) (506 S. K. m. 60, 63)
DAVA VE Karar: 1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının iki dönem çalışma süreleri birleştirilmek suretiyle 1.12.1994 - 1.6.2000 tarihleri arasında hizmet süresi üzerinden kıdem tazminatı hesabı yapılmıştır. Dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle Sosyal Sigortalar Kurumu yazılarından, davacının 1.12.1994 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığı, emekli olduğu 31.12.1997 tarihine kadar çalışmasını sürdürdüğü ve kendisine kurumca yaşlılık aylığı bağlandığı, daha sonra tekrar 1.1.1999 tarihinden itibaren sosyal güvenlik destek primine tabi olarak iş yerinde işe girdiği 1.6.2000 tarihinde de işine davalıca haksız olarak son verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı 31.12.1997 tarihinde emekli olup kendisine kurumca yaşlılık aylığı bağlandığına ve iş ilişkisinin kesildiğine göre, iş akdinin bu tarihte sona erdiğinin kabulü gerekir. Ancak davacıya emekli olduğu tarihte kıdem tazminatının ödenmediği anlaşılmaktadır. 1.12.1994 - 31.12.1997 tarihleri arası hizmet süresi bir hesaplamaya tabi tutularak bu tazminatın hüküm altına alınması gerekir. Davacı daha sonra 1.1.1999 tarihinde yeniden iş yerine girmiş olmakla yeni bir hizmet akdiyle çalışmaya başlamış demektir. O halde 1.1.1999 tarihinden iş akdinin haksız olarak son verildiği 1.6.2000 tarihine kadar ki ikinci dönem çalışması için ayrı bir kıdem tazminatı hesabının yapılması ve bu süreyle ilgili kıdem ve ihbar tazminatına karar verilmesi gerekir. Mahkemenin her iki hizmet dönemleri birleştirilmek suretiyle kıdem tazminatının hüküm altına alınması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 3.3.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy