(1475 S. K. m. 13, 14, 17) (4857 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti ile bayram, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmiş ise de, HUMK.'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının hizmet sözleşmesinin 15.4.1998 günü işyerinde meydana gelen işçilerin topluca işi bırakma eylemine katılması sebebiyle feshedildiği dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.
Mahkemece, işçilerin önce işverenle görüştükleri ve sonuç alamayınca topluca işi bırakmaları şeklindeki eylemlerinin işverene tepki amacıyla yapıldığını ve feshin haksız olduğu kabul edilerek istek konusu ihbar ve kıdem tazminatları hüküm altına alınmıştır.
Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre, bir kısım haklarının ödenmediğini bahane ederek işçilerin topluca işi bırakmaları şeklindeki davranış, 1475 sayılı İş Kanununun 17/II-d maddesine aykırılık oluşturur. Buna göre davacının iş akdinin işverence feshi haklı olup ihbar ve kıdem tazminatlarına hak kazanılması olanağı bulunmamaktadır. Mahkemece anılan tazminat isteklerinin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.11.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy