(657 S. K. m. 89) (1475 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, ek ders ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, İzmir İli Çıraklık Eğitim Merkez Müdürlüğü'ne bağlı ve gözetim altında çalışan davalıya ait çıraklık eğitimi veren işyerinde atölye öğretmeni olarak çalıştığını, 625 sayılı Özel Öğretim kurumları kanunu'na tabi olduğunu ancak haftalık 20 ders saati üzerinde çalışması gerekirken 50 saat ders verdiğini, fark ek ders ücretlerinin ödenmediğini belirterek ek ders saat ücretlerinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Mahkemece davacının 625 sayılı yasa kapsamında olmadığı gerekçesi ile ek ders saati ücreti bu yasa kapsamında görülmemiş, ancak istek Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen ve yöneticilerinin ücretli ders saatlerine dair esaslar yönetmeliğinin 10. madde kapsamında nitelendirilerek, alacağın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının, davalı işyerinde 1475 sayılı İş Kanunu kapsamında hizmet akdi ile çalıştığı sözleşmede haftalık çalışma saatinin 40 saatten az olamayacağının düzenlendiği anlaşılmaktadır. Sözleşmede ayrıca davacıya ek ders ücreti ödeneceği düzenlenmiş değildir. Davacının 625 sayılı Özel Öğretim kurumları kanunu kapsamında olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece, ek ders saati ücretinin dayanak yaptığı yönetmelik Milli Eğitim Bakanlığı'nca 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 89.maddesine istinaden çıkarılan bir yönetmelik olup, Bakanlığa bağlı örgün ve yaygın eğitim kurumlarında görev alanlara uygulanmaktadır. Diğer taraftan davacı ile işveren arasında bu yönetmeliğin uygulanacağına dair yazılı bir hükümde bulunmamaktadır. Bu maddi ve hukuksal olgulara göre, davacının bu yönetmelik esaslarından faydalanması mümkün görünmemektedir. İsteğin reddi yerine kabulü hatalıdır.
Kabule göre de alacağının yıllık 36 hafta üzerinden hesaplanması gerekirken tüm haftalarda çalışılmış gibi hesaplanan alacağa karar verilmesi de isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.03.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy