(1475 S. K. m. 14, 17/2-f)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ile ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının 3.8.1998 tarihinden itibaren işyerine gelmediği, bu nedenle 24.8.1998 günü 1475 sayılı yasanın 17/2-f maddesi gereğince hizmet akdinin işveren tarafından feshedildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı tanıkları beyanlarına dayanılarak devamsızlık tarihlerinde davacının izinli olduğu kabul edilmiş, ihbar ve kıdem tazminatı istekleri hüküm altına alınmıştır. Davacı devamsızlık yaptığı tarihlerde izinli olduğunu yazılı belgelerle kanıtlayamamıştır. İşyeri bankadır. İzin kullanması için prosedüre uyulmamıştır. İzin verdiği bildirilen işyerinin idari işler müdürü A. S. Yanık davacının devamsızlıklarını belirten tutanaklarda imzası olan kişilerdendir. İzin veren yetkilinin izin vermesine rağmen bir şahıs hakkında devamsızlık tutanağı tutması hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenlerle davacı tanıklarının duyguya dayalı beyanlarına itibar etmek mümkün değildir. Bu sebeplerle davacının devamsızlık yaptığı tarihlerde izinli ve mazeretli olduğu kanıtlanamadığından işverenin feshinin haklı olduğu kabul edilerek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddedilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.04.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy