(1475 S. K. m. 13, 14)
Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma ve hafta tatili gündeliğinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde, taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla
dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının çalışma süresince her gün fazla mesai yapması hayatın olağan akışına aykırıdır. İzin, mazeret, hastalık gibi nedenlerle fazla mesaiye kalınamayacağı nazara alınarak hesaplanacak fazla mesai ücretinden takdiri bir indirime gidilerek sonuca ulaşılmalıdır.
3- Davacının işyerinde 8 ay süreyle hiç ücret ve avans almadan çalıştığı kabul edilemez. Nitekim davacının hizmet akdinin feshinden sonra işyerinde Yeminli Mali Müşavir tarafından düzenlenen rapora müteakip, işyerinde çalışmayı sürdüren işçilerin çalıştıkları sırada daha önce ücretlerini aldıkları halde bordroları imzalamadıklarını kabul ettikleri görülmüştür. Mahkemece bu gelişmeleri de nazara alarak dava konusu yapılan ve hüküm altına alınan ücret alacaklarının bulunup bulunmadığı konusunda davacıya re'sen yemin teklif edilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, 14.04.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy