(818 S. K. m. 179) (1475 S. K. m. 14, 49)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti, bayram ve hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Hüküm altına alınan miktar dava tarihi itibariyle 40.000.000 TL.lık kesinlik sınırı altında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK.'nun 432/4. maddesi uyarınca reddine.
2- Davacı vekilinin temyizine gelince
a) Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
b) Davacının 01.01.1989 tarihinde hayat kadını olarak
.. 'ya ait genelev işyerinde çalışmaya başladığı, işyerinin 03.06.1996 tarihinde
..'e devredildiği, davacının bu işveren nezdinde çalışırken 05.02.1999 tarihinde bağlı olduğu kuruma başvurup, emekliye ayrıldığı, ancak destek primi ödeyerek çalışmasına devam ettiği, işveren
.. 'in ölümü üzerine mirasçılarının işyerini Şubat 2000 tarihinde davalı
.'ye devrettikleri ve özellikle bordrolara göre davacının davalı nezdinde 01.02.2000 tarihinden 11.02.2001 tarihine kadar 1 yıl 10 gün süre ile çalıştığı ve işyerini kendi isteği ile terk ettiği anlaşılmaktadır.
Davacı, 05.02.1999 tarihinde emeklilik nedeniyle işyerinden ayrıldığını beyan ederek bağlı bulunduğu kuruma başvurduğuna göre bu tarih itibariyle kıdem tazminatına hak kazandığının kabulü gerekir. Davacının emekli olduktan sonraki hizmeti ise ayrı bir hizmet akdi kabul edilmelidir. Bu son dönemdeki çalışmasını kendi isteği ile haklı bir neden olmadan sona erdirmesi emeklilikle kazandığı kıdem tazminatı alacağını etkilemez. Diğer taraftan davacı emekli olduktan sonra aynı işyerinde çalışmasını sürdürürken, devralan davalı Borçlar Kanununun 179/1. maddesi uyarınca işyerini mameleki ile devraldığından emekliliğin gerçekleştiği 05.02.1999 tarihindeki ücret ve süre üzerinden hesaplanacak kıdem tazminatından sorumlu tutulmalıdır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözden kaçırılarak kıdem tazminatının reddi hatalıdır.
c) Yukarıdaki açıklamalar ışığında, devirde dikkate alınarak, davacının yıllık ücretli izin alacağı da dosyadaki belgeler incelenip değerlendirildikten sonra karar altına alınmalıdır. Yazılı şekilde davalı nezdinde bir yıllık hizmeti dolmadığı ve izne hak kazanmadığı gerekçesiyle bu alacağın reddine karar verilmesi de isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.04.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy