(1475 S. K. m. 18)
Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ve yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2.Feshe konu olan kazanın 06.09.2000 tarihinde meydana geldiği, işverenin bunu öğrendiği, davacının ise kazada yaralanması nedeni ile 06.09.2000 tarihinden 06.12.2000 tarihine kadar raporlu olduğu, işverenin rapor bitiminde fesih hakkını kullandığı anlaşılmaktadır. 1475 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca "fesih yetkisi olan tarafın haklı feshe konu davranışı öğrendiği tarihten itibaren altı iş günü içinde fesih hakkını kullanması gerekir. Karşı tarafın bu süre içinde raporlu olması, diğer tarafın fesih hakkını kullanmasına engel değildir. Bir başka anlatımla raporlu olma, fesih bildiriminin yapılmasını önlemez. Sadece feshin sonuçlarını meydana getirmesine engeldir. Mahkemenin buna aykırı olarak rapor bitiminde fesih hakkını kullanmanın süresinde olduğu gerekçesi yerinde değildir. Kıdem ve ihbar tazminat isteklerinin bu gerekçe ile reddi isabetsiztdir.
3.Davacı 6.9.2000 tarihinden 06.12.2000 tarihine kadar raporlu olup, fiilen çalışmadığından ve bu dönemde bağlı bulunduğu sosyal sigortalar kurumundan iş göremezlik ödeneği aldığından bu dönem için belirlenen ücret alacağına karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.4.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy