(1475 S. K. m. 14)
Davacı, kıdem tazminatı ve ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2.İlave tediye alacağının hak kazanılan tarihlerdeki ücretlere göre belirlenmesi gerekirken son ücret üzerinden yapılan hesaplamaya değer verilerek hüküm kurulması hatalıdır.
3.Davacı emekli olarak işyerinden ayrılmış ve dava dilekçesinde kıdem tazminatına mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmasını istemiştir. 1475 sayılı iş kanununun 14.maddesi emeklilik halinde davacının emekli olduğuna dair belgeyi işverene verdiği tarihten itibaren faiz uygulanması gerekir. Dosyada böyle bir belgeye rastlanmamıştır. Mahkemece davacıdan böyle bir belgeyi alıp işverene verip vermediği sorulmalı vermiş ise belgenin ibraz tarihi saptanmalı ve bu tarihten itibaren kıdem tazminatına faiz yürütülmelidir. Eğer davacı böyle bir belgeyi işverene ibraz etmemiş ise şimdiki gibi dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir.
Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.5.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy