(818 S. K. m. 84) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, hafta tatili gündelikleri ile fazla mesai ve yemek ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Akdin feshini müteakip verilen ibranamede davacı fazla mesai ücret alacağı ile ilgili olarak davalıyı ibra etmiştir. İbraname nedeniyle fazla mesai ücret alacağı isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.
3- Dava tarihinden önce davacıya kıdem tazminatı alacaklarına mahsuben ödemeler yapıldığı, bu suretle hak kazandığı kıdem tazminatının tamamen ödendiği anlaşılmıştır. Bu sebeple mahkeme de kıdem tazminatı asıl alacak isteğini reddetmiştir. Bu ödemeler sırasında veya daha önce davacı ödemelerin öncelikle gecikme faizine sayılması konusunda bir iddiada bulunulmamış ve Borçlar Kanununun 84.maddesi gereğince davalıya ihtaratta bulunduğunu kanıtlayamamıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda böyle bir istek varmış gibi gecikme faizi hesaplanması dava dilekçesinde miktar olarak belirtilmiş ve harcı yatırılmış kıdem tazminatı gecikme faizi isteği bulunmadığı halde kararda rakam belirtilerek kıdem tazminatı gecikme faizi alacağına hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.06.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy