(1475 S. K. m. 14)
Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı fazla çalışma ve yıllık izin ücreti hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar ve dahili davalı Yaşar U. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Son işveren davalı Müzikhol Ltd. Şti'nin kıdem tazminatının tamamından sorumlu tutulması gerektiği halde, kalan bir kısım kıdem tazminatından sorumlu tutulması hatalı ise de davacının temyizi bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
3- Davacının konsomatris olarak çalıştığını iddia ettiği gazino, önceleri davalılardan Lütfi H. ile bir kısım dahili davalıların murisi Cengiz Ö. ile diğer dahili davalı Yaşar U.'un adi ortaklığı işyeri iken, daha sonra Müzikhol Turizm Tic. Ltd. Şti. işyerine dönüşmüştür.
Hesap bilirkişisi 31.10.2001 tarihli raporunda bu durumu işyeri devri olarak kabul etmiş; 1475 Sayılı İş Kanunun 14. maddesine göre işyeri devrinde son işverenin kıdem tazminatının tamamından sorumlu olduğunu, devredenin ise, işçiyi çalıştırdığı süre ve kendi dönemindeki son ücret seviyesiyle sınırlı olduğunu, bu nedenle önceki işveren Lütfi H.'un sorumlu olacağı kıdem tazminatı tutarının ayrıca hesaplanacağını belirtmiştir.
Bilirkişi, raporunun hesaplama bölümünde davacının toplam 2875 gün hizmetinin bulunduğunu, bunun 2642 gününün önceki işveren Lütfi H. nezdinde geçtiğini, 14.2.1997 tarihinde adi ortaklığın limited şirkete dönüştüğünü ve limited şirkette geçen sürenin 233 gün olduğunu belirlemiştir.
Bilirkişi, kıdem tazminatını son işveren yönünden hizmet süresinin tamamı olan 2875 gün ve fesih tarihindeki tavan ücret üzerinden doğru olarak hesaplamıştır. Ancak devreden önceki işveren yönünden kıdem tazminatı sorumluluk miktarını hesaplarken devir tarihi olan 14.2.1997 tarihindeki ücret miktarı ve süre üzerinden hesap yapması gerekirken, hatalı olarak fesih tarihindeki tavan olan 104.734.375 TL yi esas olarak hesap yapmıştır. Mahkemece de bu hatalı hesap tarzı esas alınarak önceki işverenlerin fazla sorumluluklarına karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.06.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy