(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, yıllık izin ile fazla çalışma alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz itirazları ile davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi; 1992 yılında girdiği işyerinden askere gitmek üzere 1996 yılında ayrıldığını, askerlik dönüşü yeniden işbaşı yaptıktan sonra akdinin haksız feshedildiğini iddia ederek, tüm süre için kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporundan; 15.05.1992 - 30.11.1996 tarihleri arasındaki çalışmasının askerlik nedeniyle sona erdiği, terhisini müteakip 26.06.1998 tarihinde yeniden işbaşı yaptığı, 03.09.1999 tarihinde de akdinin işverence haklı feshedildiği ve mahkemece kıdem tazminatı isteğinin tümden reddedildiği görülmektedir. 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/3. maddesi gereğince askere gitmekle sonuçlanan ilk dönem çalışma süresinin ayrı bir değerlendirmeye tabi tutularak, askerlik nedeniyle ayrıldığı tarihe kadar geçen süre ve o tarihteki ücret üzerinden kıdem tazminatının hüküm altına alınması düşünülmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.06.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy