(1475 S. K. m. 13, 14, 16) (1086 S. K. m. 218, 219)
Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma, izin ücreti, Mart ayı ücreti, vergi iadesi, sosyal yardım, mavi kart parası, ramazan yemek parası ile hafta tatili ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde, davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı fesih yazısında son Ramazan ayına ait yemek ücreti ile fazla mesai ücretlerinin ödenmemesini de fesih nedeni olarak göstermiştir.
Mahkemece ramazan ayı yemek ücretinin ödenmediğini kabul ederek bu isteği hüküm altına almıştır. Ayrıca davacının fazla mesai yaptığını kabul etmiş ancak şahit ifadelerine itibar ederek fazla mesai ücret alacaklarının ödendiğini kabul ederek fazla mesai ücret alacak isteğini reddetmiştir. Fazla mesai ücret alacaklarının ödendiğinin yazılı belgelerle kanıtlanması gerekir. Dairemizin istikrar kazanan uygulamasına göre işçilik haklarının ödendiğinin tanıklarla kanıtlanması mümkün değildir. Böyle olunca davacının fazla mesai ücret alacaklarının da ödenmediğinin kabulü gerekir. Davacının hak kazandığı yemek ücretinin ve fazla mesai ücretinin usulünce ödendiği kanıtlanamadığından davacının bu alacakların ödenmediğine dayalı feshi 1475 s. yasanın 16/2. maddesine uygun düşmektedir. Bu nedenle davacının kıdem tazminatı isteğinin kabulü gerekirken yazılı şekilde reddedilmesi hatalıdır.
Mahkemece davacının kıdem tazminatı ve fazla mesai ücret alacak isteklerinin bilirkişi raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak kabul edilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy