(1475 S. K. m. 14, 41, 46)
Dava : Davacı, fazla mesai ile hafta tatili gündeliğinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde, davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Mahkemece davacı işçinin fazla mesai ve hafta tatili alacağı ibraname verildiği, alacağın kanıtlanamadığı ve ayrıca yüksek oranda ücret alan üst düzey yönetici olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.
İbranamede ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının karşısında miktarları yazılmış, hafta tatili alacağının üzeri çizilmiş, fazla mesai alacağı için de bir miktar belirtilmemiştir. Başka bir belge ile ödemenin yapıldığı da iddia edilmemiştir. Bu durumda, ibranamenin ödeme miktarları açıkça gösterilen alacaklarla ilgili olduğu kabul edilmelidir.
Davacı, dava dilekçesi ile delillerini açıkça bildirmiş ve bu delilleri arasında tanık anlatımına da yer vermiştir. Buna rağmen taraflara delillerini bildirmesi için iki kez süre verilmiş, davacı vekilinin daha sonraki tanık dinletme isteği ikinci sürenin kesin olduğundan bahisle reddedilmiştir. Davacı tarafa tanık listesini ibraz için süre verilmiş değildir. O halde davacıya alacaklarını kanıtlaması için usulü imkan tanınmalıdır.
Diğer taraftan şantiye şefi olarak çalışan davacı firmanın üst düzey yöneticisi olarak kabul edilmiş ise de, davacı işyerinde kendisinin üzerinde üst düzey yönetici olduğunu iddia etmiştir. Bu husus taraf delilleri usulünce toplanmadığı için açıklığa kavuşturulmuş değildir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde isteklerin reddedilmesi hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş, taraflara usulünce mehil vermek, delillerini toplamak ve sonuca göre karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 6.11.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy