(1475 S. K. m. 13, 14, 16, 35, 41, 49)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti, hafta tatili gündeliği ile ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davalının temyizine gelince;
Davacı işçi hizmet akdinin nedensiz feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren hizmet akdine göre yapılan nakil işlemini davacının kabul etmemesi üzerine hizmet akdinin feshedildiğini savunmuştur.
Mahkemece 1475 Sayılı İş Kanunun 16/2-e maddesine göre iş ve çalışma şartlarında esaslı değişiklik yapılmakla kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmiştir.
Taraflarca imzalanan hizmet akdinin 8. maddesinde ... işverene ait hangi mahalde olursa olsun bütün işyerlerine tayinini peşin kabul eder... hükmü yer almaktadır. Bu madde hükmü karşısında artık davacının bir başka işyerine nakli ona haklı fesih hakkını vermez. Davalı tutanağı ve tutanağı doğrulayan tanıklarının anlatımlarından davacının nakil işlemine aynı gün rıza göstermeyerek ayrılmak isteğini belirtildiği anlaşılmakla kıdem tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy