(1475 S. K. m. 13, 14, 16, 18)
Dava: Taraflar arasındaki kıdem, ihbar tazminatı ile yol ücreti ve yıllık izin ücretinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.2.2004 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Erol Ç. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçinin iş sözleşmesi 1475 sayılı İş Kanununun 13. ve 14. maddeleri uyarınca davalı işverence feshedilmiş ve tazminatları ödenmiştir. Davacının açmış olduğu bu davada, işverence yapılan ödemelerin eksik olduğu iddiasıyla fark isteklerde bulunulmuştur.
Davalı işveren ise, 1.7.2001 tarihinde yürürlüğe konulan yeni personel yönetmeliği ile 3.8.2001 tarihli duyuru doğrultusunda ödemelerin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacı işçiye önceki personel yönetmeliği ile sağlanmış olan hakların, aktin feshinden önce yapılan değişiklikle ortadan kaldırılamayacağı gerekçesiyle isteklerin kabulüne karar verilmiştir.
Davalı işveren tarafından işyerinde uygulanmakta olan personel yönetmeliği 1.7.2001 tarihinde tek taraflı olarak değiştirilmiş ve anılan tarihte yürürlüğe konulan yeni personel yönetmeliğinde bazı işçilik hakları bakımından sınırlandırmaya gidilmiştir. Bu şekilde iş şartları işçi aleyhine olarak esaslı biçimde değiştirilmiş, ancak, davacı işçi 6 iş günü içerisinde iş sözleşmesini feshetmemiştir. Böyle olunca davacı işçinin yeni personel yönetmeliği hükümlerini kabul etmiş sayılacağı sonucuna varılmalıdır. Bu nedenle davacının tazminatları ile işçilik alacaklarının 1.7.2001 tarihinde yürürlüğe giren personel yönetmeliği hükümleri doğrultusunda hesaplanmış olması ve işverence buna göre ödenmiş olması yerindedir. Aynı konuyla ilgili Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2.7.2003 gün ve 2003/9-427 E, 2003/453 K. sayılı kararı da bu doğrultudadır.
Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde isteklerin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 375.000.000 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy