(1475 S. K. m. 13, 17)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, ücretli izin alacağı, fazla mesai ve hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Hafta tatili ücret alacağı isteğinin 14.11.2001 tarihli ilk mahkeme kararı ile reddine karar verilmiş Dairemizin bozma kararında da bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Mahkemece de bozmaya uyulmasına karar verildiğine göre bu alacağın bu kez kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
3- 7 yıl 11 aydır satış temsilcisi olarak çalışan davacı işçinin 28.4.1999 ve 11.10.1999 tarihlerinde farklı nedenlerden ihtarlar aldığı bu ihtarlardan itibaren 6 işgünü geçtiği, feshe neden olan 10.12.1999 tarihinde ise çalışma ünitelerini dolaşmadığı iddia edilmişse de davalı işveren tarafından bu ünitelerin hangi işyerleri olduğu belirtilmediği gibi tutanağın saat 14.45 de tutulduğu da anlaşılmakla, davacının yaptığı işin niteliğine göre bu saatten sonra da dolaşmasının mümkün olduğu anlaşılmıştır. Davacının şefi olan davalı tanığı mahkeme ifadesinde açıkça davacının başarılı iş hayatı olmadığı, aldığı siparişlerin düşük olması nedeniyle çıkarıldığını ifade etmiştir. Bu durum da davacının iş akdinin 1475 sayılı yasanın 17/II. maddesi uyarınca değil 13.maddesi uyarınca yeterli görülmediği için çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının kıdem, ihbar tazminat isteklerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.06.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy