(1475 S. K. m. 13, 14, 17/I-b)
Dava: Davacı, bakiye kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı 415 gün raporlu ve istirahatlı olduğu sürenin kıdem tazminatı hesabında nazara alınması gerektiğini iddia ederek fark kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.
Mahkemece istek gibi hüküm kurulmuştur.
Dairemizin yerleşmiş görüşüne göre bu tür uzun süreli istirahat hallerinde 1475 sayılı İş Kanununun 17/I-b (a) maddesinde belirtilen Yasanın 13. maddesindeki bildirim önellerine 6 hafta eklenmesiyle doğan sürenin kıdem tazminatı hesabında nazara alınması mümkündür. Somut olayımızda davacının çalışma süresine göre 8 haftalık bildirim öneline 6 hafta eklendiğinde 14 haftalık rapor ve istirahat süresinin kıdem tazminatı hesabında nazara alınarak fark kıdem tazminatı alacağının belirlenmesi gerekir.
Mahkemece 415 günlük tüm rapor süre üzerinden fark kıdem tazminatına hükmedilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2003 gününde oybirliği ile karar verilmiştir.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy