(1475 S. K. m. 14, 26) (4857 S. K. m. 32) (818 S. K. m. 339)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ikramiye, yol parası ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı ile en son olarak 1.1.1999 tarihinde bir yıllık belirli süreli hizmet akdi akdedilmiş; bu akit Borçlar Kanunu'nun 339. maddesi gereği 1.1.2000 tarihinden itibaren bir yıl uzamıştır. Uzayan belirli süreli hizmet akdinin sona erdiği 1.1.2001 tarihinde taraflar arasında yeni bir belirli süreli akit düzenlenmemiştir. Bu nedenle hizmet akdi 2.1.2001 tarihinden itibaren belirsiz süreli hizmet akdine dönüşmüştür. Bilahare 3.3.2001 tarihinde hizmet akdi sona erdirildiğinden davacının bakiye süre ile ilgili ücret talebinde bulunması mümkün değildir. Buna rağmen mahkemenin yazılı şekilde bakiye süre ile ilgili ücret isteğinin kabulüne karar vermesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.1.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy