(1475 S. K. m. 14)
Dava: Taraflar arasındaki kıdem tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin ve ücret alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 9.3.2004 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat C. C. Özyazıcı ile karşı taraf adına Avukat E. Buyruk geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının işe giriş tarihi taraflar arasında tartışmalıdır. Mahkemece 15.9.1986 tarihinde girdiği kabul edilerek istek konusu kıdem tazminatı hesaplanarak hüküm altına alınmıştır.
Davalı işveren ise Sosyal Sigortalar Kurumu kayıtlarında geçtiği üzere 1.6.1990 tarihinde işe başladığını savunmuştur. Bu tarih itibarıyla davacı işçi 16 yaşında, davacının belirttiği tarihte ise henüz 12 yaşındadır. Pres döküm işyerinde 12 yaşında bir çocuğun çalışmaya başladığı iddiası inandırıcı değildir. Bu konuda soyut ve sadece bir tek tanık anlatımıyla sonuca gidilmesi ve işe giriş tarihinin 15.9.1986 olduğunun kabulü hatalıdır. Mahkemece, davacının 1.6.1990 tarihinde işe girişi esas alınarak kıdem tazminatı hesaplanmalı ve hüküm altına alınmalıdır.
3- Davacı işçi, işyerinde çalıştığı sırada son birkaç ayda sürekli olarak çalıştığı halde, işverence ücretsiz izin uygulandığı iddiasıyla sigortaya eksik pirim ödendiğini ileri sürmüştür. Mahkemece, davalı tanıklarının beyanlarının da devamlı çalışmayı desteklediği gerekçesiyle davacının iddiasına değer verilmiştir.
Ancak, davalı işverenin sunduğu ve davacının imzasını taşıyan 21.3.2001 tarihli belgede ücretsiz izin uygulaması belirtilmiş ve davacı işçi bunu kabul etmiştir. Aynı husus Haziran 2001 ayına ait bilgi formundan da anlaşılmaktadır. Böyle olunca davacı işçinin son aylarda ücretsiz izin uygulamasını kabul ettiği ve davalı işverence bu yola gidildiği sonucuna varılmalıdır. Kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacağı buna göre hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.
4- Davacının çalıştığı sırada almış olduğu aylık ücretlerin miktarı da taraflar arasında tartışmalıdır. Davacı işçi 450.000.000 TL. net olduğunu ileri sürmüş, davalı ise asgari ücret seviyesinde ücret ödendiğini savunmuştu. Gerçek durumun ortaya çıkarılabilmesi için davacının çalıştığı dönemler, kıdemi ve fiilen yaptığı iş ve unvanı belirtilerek ne kadar ücret alabileceği ilgili meslek kuruluşundan sorulmalı ve alınacak yazı tüm dosya kapsamıyla birlikte yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 375.000.000 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy