(818 S. K. m. 161, 325) (HGK. 03.07.2002 T. 2002/9-564 E. 2002/572 K.)
Davacı, kıdem tazminatı, cezai şart, ücret, egzersiz görev, ek ders ve yönetim görevi ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Borçlar Kanunu'nun 325. maddesi uyarınca bakiye süre ücret alacağından "işi yapmadığından dolayı tasarruf edilen yahut diğer bir iş ile kazanılan veya kazanılmaktan kasden feragat edilen değerlerin" mahsubu gerekir. Davacının bu süre içinde çalışmadığı anlaşılmış ise de işe gitmemekten dolayı tasarruf ettiği şeyler araştırılmamış ve mahsup edilmemiştir. Mahkemece bu yön üzerinde durularak tasarruf edilen bir değer var ise, bakiye ücret alacağından mahsup edilmeli ve hüküm kurulmalıdır.
3. Sözleşmenin 10. maddesi uyarınca talep edilen alacak cezai şart niteliğinde olduğundan Borçlar Kanunu'nun 161/son maddesi uyarınca bir değerlendirmeye tabi tutulmadan hüküm altına alınması hatalıdır.
4. Islah yoluyla dava konusu miktarın arttırıldığı durumlarda daha önce temerrüt söz konusu değilse, faizin arttırılan kısım için ıslah tarihinden itibaren yürütülmesi gerekir. Dairemizce de benimsenen Hukuk Genel Kurulunun 3.7.2002 gün ve 2002/9-564 E, 2002/572 karar sayılı kararı da bu doğrultudadır. Mahkemece temerrüt olgusu gerçekleşmeyen bakiye süre ücret ve cezai şart alacağı için ıslahla arttırılan miktarlara ıslah tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken, tüm miktarlara dava tarihinden itibaren faiz uygulanması isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy