(1475 S. K. m. 1/son, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı fark alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının temyizine gelince;
A) Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının 26.9.1995 tarihinde işyerinde çalışmaya başladığı 18.7.2001 tarihinde çalışmasının işverence ihbar tazminatı ödenerek sona erdirildiği uyuşmazlık konusu değildir. 26.9.1995-31.8.1998 tarihleri arasında aynı işyerinde aynı işteki çalışması taşeron nezdinde geçmiş ve arada yedi günlük fasıladan sonra bu sefer davalı işveren tarafından 7.9.1999 tarihinde işe alınmıştır. İşyeri devri söz konusu olmasa da asıl işveren olan davalının 1475 sayılı İş Kanununun 1/son maddesi hükmü gereğince taşeron nezdindeki çalışmadan da sorumlu tutulması gerekir. Bu nedenle taşeron nezdindeki sürenin de kıdem tazminatına esas süreye dahil edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
B) Davacıya işverence 7.9.1998 tarihinden sonraki hizmeti için 8.5.2001 tarihinde kıdem tazminatı ödenmiştir. Oysa davacı Sosyal Sigortalar Kurumuna başvurarak 1.2.1999 tarihinde emekli olduğundan Dairemizin yerleşik kararlarına göre emeklilik tarihinden sonraki davacının çalışması yeni bir hizmet akdine dayalıdır. Bu nedenle davacının 26.9.1995 tarihinden emeklilik tarihine kadar olan hizmet süresi için kıdem tazminatı emeklilik tarihindeki ücreti üzerinden hesaplanmalıdır. Taşeronca 31.8.1998 tarihi esas alınarak ödenen kıdem tazminatının yasal faiziyle birlikte 1.2.1999 emekli tarihi itibariyle davacının ücreti ve kıdem süresi esas alınarak hesaplanacak kıdem tazminatından düşülmesi gerekir. Bu nedenle 8.5.2001 tarihinde davalı tarafından ödenen kıdem tazminatından emeklilik kıdem tazminatı düşüldükten sonra 18.7.2001 tarihi itibariyle emeklilik sonrası dönem için son ücreti ve kıdem üzerinden kıdem tazminatı hesaplanıp önceki dönemden kalan bakiye kıdem tazminatı avans olarak kabul edilip bu miktar yine yasal faiziyle mahsup edilerek sonuca gidilmelidir. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.07.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy