(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Taraflar arasındaki kıdem tazminatı ile izin ücretinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.4.2004 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Cafer Çelikkol geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı işçi, davalıya ait işyerinde 1978 yılından itibaren çalıştığını ve 1.4.2002 tarihinde emeklilik sebebiyle işyerinden ayrıldığını belirterek kıdem tazminatı ve izin ücreti isteklerinde bulunmuştur.
Mahkemece istek doğrultusunda karar verilmiştir.
Dosyada bulunan Sosyal Sigortalar Kurumu kayıt ve belgelerine göre davacı işçi, 1978 yılından 1996 yılına kadar değişik işverenler nezdinde çalışmış ve davalıya ait işyerine 7.8.1996 tarihinde girmiştir. Önceki işyerlerinin davalıya ait işyerinden farklı adreslerde kurulu olduğu ve ayrı ayrı faaliyet gösterdikleri de anlaşılmaktadır. İşyerleri arasında devir olgusunun da söz konusu olmadığı resmi kurum yazılarıyla sabittir. Davacı tanıklarının da işyerleri arasındaki organik bağ ya da devir hususu yönünde bir anlatımları olmamıştır.
Davalı işverenin kendinden önceki farklı işyerlerinde geçen çalışmalardan sorumlu tutulması ve buna göre kıdem tazminatı hesabı hatalı olmuştur.
Mahkemece bilirkişi raporunun birinci seçeneği dikkate alınarak davalıya ait işyerinde geçen süreye göre hesaplanan kıdem tazminatı ve izin ücreti bakımından bir karar verilmelidir.
Öte yandan davalı işveren temyiz dilekçesi ekinde, dava konusu alacakların dava sırasında ödendiğine dair 20.9.2002 tarihli bir belgeye dayanmıştır. Mahkemece anılan belge üzerinde durulmalı, şayet ödeme yapılmışsa mükerrer yararlanmaya yol açmayacak şekilde hüküm kurulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 375.000.000 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.4.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy