(1475 S. K. m. 14) (818 S. K. m. 101)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının işveren tarafından kovulmak suretiyle çıkarıldığı kendi iddiası ile bunu doğrulayan tanık beyanı ve ihtarname ile anlaşıldığı halde mahkemece davacının ücretlerinin ödenmemesine dayanarak iş akdini feshettiğinden bahisle ve dosya içeriğine uymayan gerekçe ile ihbar tazminatının reddine karar verilmesi hatalıdır.
3- Davacı iş akdinin feshedildiği 28.5.2002 tarihinde noterden keşide ettiği ihtarname ile kalem kalem belirttiği işçilik alacaklarının ödenmesini talep ettiğine göre davalının ihtarnamenin ulaştığı tarihten itibaren temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. Bu kalem alacaklar için temerrüt tarihinden faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
4- Mahkemece kıdem tazminatı için miktar arttıran ıslah dilekçesindeki miktarlara ıslah tarihinden faiz yürütülmesi de doğru değildir. 1475 sayılı İş Kanunu 14. maddesi uyarınca kıdem tazminatına fesih tarihinden faiz yürütülmesi gerekir.
5- Mahkemece davacının hak kazandığı kullanmadığı yıllık izinlere ilişkin hesaplanan miktardan takdiri indirim yoluna gidilmiştir. Böyle bir uygulamaya olanak tanıyan bir yasa hükmü yoktur. Hesaplanan ücretli izin alacağının tamamının hüküm altına alınması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy