(1475 S. K. m.17/II) (4857 S. K. m.18,25/II)
Dava: Davacı, yıllık izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına alınmıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Mahkemece karara dayanak yapılan davacının işyeri amiri teknisyen Kıymet'in gıyabında ve anılan aleyhe söylenen sözler 1475 sayılı yasanın 17/II. Maddesinde düzenlenen ağırlıkta olmayıp haklı fesih sebebi sayılabilecek nitelikte değildir. Kaldı ki eylem işyerinde çalışmayı, üretim akışını aksatabilecek bir eylem de değildir. Nitekim yeni iş yasasında bu tür davranışlar geçerli fesih nedeni sayılıp haklı fesih nedeni sayılmamaktadır. Başka bir anlatımla eski yasada var olan 17. maddenin paraleli yeni kanunda olmasına rağmen dava konusu bu tür bir olay kıdem ve ihbarı hak edecek, ancak işe iadeyi sağlamayacak nitelikte kabul edilmektedir. Şu durumda eylemin cezaya oranlılığı da dikkate alındığında feshin haksız olduğunun kabulü gerekir. Yasanın yanlış yorumlanması sonucu verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.3.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy