(1475 S. K. m.14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Hizmet akdinin sona erdiği tarihte işyerinde yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinin 44/2.maddesinde 21.5.1987 tarihinden sonra işe girenler hakkında kıdem tazminatına esas gün sayısının yasadaki gün sayısı olduğu öngörülmüştür. Davacı işçinin işe başlama tarihi 4.2.1998 olduğuna göre kıdem tazminatının 1475 Sayılı İş Kanununun 14. maddesi uyarınca her yıl için 30 günlük ücret tutarı üzerinden hesaplanması gerekir. Mahkemece yıllık 35 günlük ücret tutarı üzerinden kıdem tazminatını hesaplayan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş olması hatalıdır.
3- Bilirkişi raporuna göre davacının gerçekleşen fazla mesai alacağı 25.692.150 TL olarak hesaplandığı halde anılan alacağın 50.000.000 TL olarak hüküm altına alınması doğru değildir.
4- Dava açıldıktan sonra davalı işverence kıdem tazminatına mahsuben ödemeler yapılmış olup, dava sırasında ödenen bu miktarlara davacının talebi nedeniyle fesih tarihinden ödeme tarihlerine kadar en yüksek mevduat faizine karar verilmemiş olması ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 9.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy