(1475 S. K.m.56)
Dava: Davacı, ücret ikramiye, sözleşme farkı ile giyim bedeli ve TİS'den doğan alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2.Davacı işçi, halen davalı Belediyede çalıştığını bildirmiştir.
Hizmet aktinin devam ettiği süre içinde, işveren yıllık ücretli izinlerini işçiye her zaman kullandırabilir. Yıllık izin ücreti 1475 Sayılı İş Kanunu'nun 56.maddesi uyarınca akdin sona ermesi halinde söz konusu olabilir. Bu nedenle işçi hizmet aktinin devamı sürece kullanmadığı yıllık izinlerini para olarak talep edemez.
Mahkemece; davacının talep ettiği yıllık izin alacağının reddine karar verilmesi gerekirken, kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy