(1475 S. K. m. 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı haklı bir neden bulunmadığı halde iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından sona erdirildiğini iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur. Davalı ise haklı bir neden bulunmadığı halde davacının işyerini terk ederek hizmet akdini işçinin sona erdirdiğini savunmuştur. Mahkemece davacı tarafından iddia edilmediği ve tanıklar tarafından doğrulanmadığı halde, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle akdin davacı tarafından sona erdirildiğini kabul ederek kıdem tazminatını hüküm altına almıştır. Fesihle ilgili bilgi veren taraf tanıkları yeni bir iş bulması sebebiyle davacının işyerinden ayrıldığını doğrulamışlardır. Bu nedenlerle kıdem tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.09.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy