(147 S. K. m. 14)
Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğü davacı tarafça ispatlanamadığı halde kıdem tazminatı dışındaki alacaklara fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır. Bu nedenle ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretine dava tarihinden itibaren faize karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
3. Kıdem tazminatına 1475 sayılı iş kanununun 14/II.maddesi uyarınca mevduata uygulanan en yüksek faizin yürütülmesi gerekirken talep dışında mahkemece en yüksek reeskont faizi uygulanmasına karar verilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Mahkemece yapılacak iş hüküm davacı tarafından temyiz edilmediğinden davalı yararına oluşan usuli muktesep hak göz önüne alınarak mahkemece en yüksek reeskont faizini geçmemek üzere mevduata uygulanan en yüksek faizin yürütülmesine karar vermekten ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.9.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy