(1475 S. K. m. 14, 18)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazları ile davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece hizmet akdinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesi ile davacı işçinin ihbar ve kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmiş ise de, dosya içeriğine göre fesih nedeni olarak ileri sürülen olayları bir kısmının kanıtlanamadığı, bir kısmın ise 1475 Sayılı İş Kanununun 18. maddesinde öngörülen 6 işgünlük süre geçtikten sonra fesih nedeni yapıldığı anlaşılmaktadır. Davalı işverence ibraz edilen 31.7.2000 tarihli tutanakta davacının bir kursiyerden para aldığı, kurum içinde uyum sağlamadığı, diğer personele kötü örnek olduğu ve sözlü ikazlara rağmen tutumunu değiştirmediğinden söz edilmiş, 14.8.2000 tarihli yazı ile de kursiyerden para aldığı ve işyeri aleyhine beyanlarda bulunduğu iddiasıyla davacıdan savunması istenmiştir. Buna göre akdin feshedildiği 28.8.2000 tarihi itibarıyla 6 işgünlük hak düşürücü sürenin geçirildiği açıktır. Fesih nedeni olarak ileri sürülen diğer eylemler de kanıtlanamamış olduğuna göre feshin haksız olduğu sonucuna varılarak davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteğinin hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde isteğin reddine karar verilmiş bulunması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.04.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy