(1475 S. K. m. 14)
Dava : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı P.O. A.Ş.nin temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davalılardan Özelleştirme İdaresinin temyizine gelince:
Davacı ile davalı Özelleştirme İdaresi arasında hizmet ilişkisi bulunmamaktadır. Özelleştirme İdaresi özelleştirme işlemlerini yürütmekle görevli bir kamu kurumudur. Bu itibarla kıdem tazminatından sorumlu tutulması isabetli olmamıştır.
3. Dava dilekçesinde daha önce açılan kısmi davada belirlenen ve fazlaya dair haklar saklı tutulan kıdem tazminatı, bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte talep edilmiş ve yargılaması devam eden kısmi dava ile birleştirme istenmiştir. Bu arada kısmi davada karar verilmiş, mahkemece ek dava olarak açılan bu davada ise istek konusu kıdem tazminatı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, kıdem tazminatı için fesih tarihi yerine dava tarihinden itibaren faize karar verilmiştir. Belirtmek gerekir ki, kıdem tazminatı için fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği 1475 Sayılı İş Kanununun 14. maddesinde öngörülmüştür. Dava dilekçesinde açıkça dava tarihinden itibaren faiz istendiği şeklinde bir açıklama bulunmadığına göre, anılan tazminat için fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanması gerekir. Mahkemece dava tarihinden faize karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.3.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy