(1475 S.K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Mahkemece davalının savunması kabul edilerek davacının yapılan zammı beğenmediği için iş sözleşmesini feshettiği gerekçesiyle ihbar ve kıdem tazminatı istekleri reddedilmiş izin ücretleri kısmen kabul edilmiştir.
Somut olayda davacının çalışma süresinin iki bölümden ibaret olduğu ilk dönemin askerliği sebebiyle sona erdiği bu sona erişin ihbar ve kıdem tazminatını hak edecek şekilde bir sonra erme olduğu anlaşılmaktadır. Davalı bu ilk döneme ait ödemede bulunduğunu savunarak ibraname ibraz etmiş ise de mahkemece yapılan inceleme de davacı tarafından inkar edilen imzanın davacıya ait olduğu saptanamamıştır. Bu durumda sözkonusu ibranameye değer verilemez.
Askerlikten sonraki çalışma dönemi için davalı tanıklarına itibar edilerek davacının yapılan zammı beğenmediği için iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini kabul edilip ihbar, kıdem tazminatı istekleri bu dönem için de reddedilmiş isede davalı tarafından SSK ya verilen dönem bordrosun da davacının işten çıkış tarihinin 31.7.1999 olarak gösterildiği, buna rağmen daha sonraki günlerde 13.8.1999 tarihine kadar geçen her gün için devamsızlık tutanağı tutulduğu, bu olgular karşısında davalının savunması ile eylemleri arasında çelişkiler bulunduğu görülmüştür.
Yukarıda gösterilen nedenler karşısında davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız nedenle feshedildiğinin kabulü ile isteklerinin çalıştığı tüm süre dikkate alınarak hesaplanması ve hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.9.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy