(1475 S. K. m. 13, 14, 17/II)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı temyizine gelince;
Davacının davalı vakfın genel müdürü olarak görev yaptığı sırada vakfın yan kuruluşu olan T. Sigorta Aracılık Hizmetleri Limitet Şirketi çalışanlarından Muhammet'in zimmetine para geçirmesine denetim görevini yapmayarak neden olduğu gerekçesiyle hizmet akdinin feshedilmesinin 1475 sayılı kanunun 17/II. Maddesine uygun düştüğü kabul edilerek ihbar ve kıdem tazminatı isteği reddedilmiş ise de, zimmete para geçiren şahsın vakfın elamanı olmadığı, vakfa bağlı limitet şirketle çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının limitet şirkette görevli olduğu veya limitet şirketi denetlemede görevli bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Eksik incelemeyle davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddedilmesi hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş davalı vakfın ve vakfın yan kuruluşu olan limitet şirketin ana sözleşmeleri ve diğer kayıt ve belgeleri getirilip tüm belgeler celp edildikten sonra davacının sorumlu olup olmadığını saptamak ve sonucuna göre ihbar ve kıdem tazminatı isteğiyle ilgili hüküm kurmaktan ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy