(1475 S. K. m. 14) (1086 S. K. m. 87)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatı, yıllık izin alacağı, sendikal tazminatı, TİS. Ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Islah dilekçesi verilerek dava konusu miktarların arttırıldığı hallerde, arttırılan kısım için ıslahın yapıldığı tarihten itibaren faize karar verilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 3.7.2002 gün ve 2002/9-564 E - 2002/9-572 K. sayılı kararı da bu doğrultudadır.
Mahkemece talepler ayrılarak kıdem tazminatı dışında hüküm altına alınan tazminat ve alacaklardan ıslahla arttırılan kısım için ıslahın yapıldığı tarihten itibaren faizin yürütülmesi gerekirken tüm kalemler için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy