(1475 S. K. m. 49)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ve izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-1475 sayılı İş kanunu'nun 49. maddesine göre, hizmet süresi bir yıldan beş yıla kadar olan işçilere yılda 12 gün; beş yıldan fazla, onbeş yıldan az olan işçilere 18 gün yıllık ücretli izin verileceği öngörülmüştür. Davacının hizmet süresi nazara alınarak yıllık izin ücreti alacağının buna göre saptanması gerekirken, hatalı hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi doğru değildir.
3-Davacının 8.8.2000-4.9.2000 tarihleri arasında yıllık izin kullandığı kabul edildiği ve bu dönem için yıllık izin ücreti hüküm altına alındığına göre, davacının Ağustos ayı ücret alacağının fiilen çalıştığı 7 gün üzerinden kabulü gerekirken tamamının hüküm altına alınması da hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.10.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy