(1475 S.K. m. 13, 14, 26) (1086 S.K. m. 74, 276)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai, izin alacağı, hafta tatili, genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içerisinde bulunan ve davacı tarafından yapıldığı iddia olunan davacının da itiraz etmediği ajanda sayfalarının başında "başlama tarihinin 27.5.2000 "yazmaktadır. Bu yazılar davacıya gösterilip sorulmadan işe giriş tarihinin 16.10.1998 olarak kabulü hatalıdır.
3 Yine sözü edilen ajanda yapraklarının sonunda davacının yazıyla 167.000.000 ücret alacağı kaldığını yazdığı görüldüğünden bu husus da davacıya sorularak açıklığa kavuşturulmadan 1999 yılından dört aylık ücret alacağının kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.
4 Davacı 2.9.2002 tarihli bilirkişi raporuna bir diyeceği olmadığını 10.10.2002 günlü oturumda beyan etmiştir. Buna rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda, gerek hizmet süresi gerek takdiri indirim yapılan alacaklarda, indirimden önceki miktarlar daha fazla tutarlarda hesaplandığı halde bu rapora göre hüküm verilmesi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesinde yer alan istekle bağlılık kuralına aykırılık oluşturduğunda hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy