(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, prim alacağı, fazla mesai ve yıllık izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece hüküm altına alınan kıdem tazminatının yıllık miktarı fesih tarihindeki tavan sınırı aşmaktadır. 1475 Sayılı İş Kanununun 14/14 maddesi uyarınca kıdem tazminatının yıllık miktarı Devlet Memurları Kanununa tabi en yüksek Devlet Memuruna 5434 Sayılı T.C Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre bir hizmet yılı için ödenecek azami emeklilik ikramiyesini geçemez. Fesih tarihindeki tavan miktarı aşacak şekilde kıdem tazminatının belirlenmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy