(1475 S. K. m. 13, 14, 26, 35) (4857 S. K. m. 17, 32, 41) (818 S. K. m. 113)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar, maddi ve manevi tazminat ile fazla mesai ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı, davalı işyerinde çalışırken iş kazası geçirdiğini tedavi sonrası işverence iş akdinin feshedildiğini belirterek ihbar ve kıdem tazminatı ile ödenmeyen ücret ve fazla çalışma karşılığı ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı, davacının tazminat ve işçilik alacaklarını aldığına dair iki adet ibraname verdiğini dolayısıyla davanın reddini istemiştir.
Mahkemece Borçlar Kanunu 113 madde gereğince ibranameler alacakları sonlandıran hukuki işlem olduğundan davacının davasının reddine karar verilmiştir.
Dosya içerisinde bulunan 5.3.1999 ve 1.5.2000 tarihli ibranamede ödenmeyen ücret ve fazla çalışma ücretlerinin diğer ibranamede ise bu alacaklarla birlikte ihbar ve kıdem tazminatları da kapsamakta olup aynı zamanda miktar içermektedir. Dairemizin kökleşmiş içtihatlarına göre miktar içeren ibranameleri makbuz niteliğinde kabul edilmektedir. Mahkemece yapılacak iş davacının talepleri hakkında tarafların gösterecekleri deliller toplanarak bir değerlendirmeye gitmek daha sonra tazminat ve işçilik alacaklarına ilişkin hesaplama yaptırılıp ibranamelerde belirtilen miktarlar düşüldükten sonra bakiye tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmalıdır.
Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.11.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy