(1475 S.K. m. 26, 30, 35)
Dava: Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti hafta tatili gündeliği ile ücret alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 8.7.2003 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat Hacer Tuna Eşitgen ile karşı taraf adına Avukat Hakkı Karadeniz geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının bilirkişi raporuna göre belirlenen ücret alacağı 2.333 Amerikan doları olduğu halde bu alacağın 391.4 Amerikan doları olarak hüküm altına alınması hatalıdır.
3- Davacı işçi, fazla mesai alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir. Mahkemece davacının fazla mesai tahakkuk edilmiş ücret bordrolarını ihtirazı kayıtsız imzaladığı gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.
Dosyada mevcut ücret bordrolarına göre bazı aylar için fazla mesai tahakkuk ettirilmemiştir. Tanık anlatımlarına göre davacının fazla mesai yaptığı anlaşıldığından bu aylar için hesaplama yaptırılarak söz konusu alacağın hüküm altına alınması gerekir.
Diğer yandan, fazla mesai tahakkuku yapılmış bordrolarda saat ücretinin düşük gösterilmesi sonucu anılan alacağın hatalı hesaplanarak eksik ödendiği anlaşılmaktadır. Bu aylar için davacının gerçek ücreti üzerinden hesaplama yapılmalı, sonuca göre fark alacak hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu karar verilmesi doğru değildir.
4.Mahkemece dinlenen tanıklar, davacının hafta tatillerinde de çalıştığını açıkça belirtmişlerdir. Davalı işverence ödendiği kanıtlanamayan hafta tatili ücretlerin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmiş olması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davacı yararına takdir edilen 275.000.000 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 9.7.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy