(1475 S. K. m.14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı ile yolluk ve faiz alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2.Davacı emekli olmak üzere işten ayrılmış kıdem tazminatı geç ödendiği gerekçesiyle kıdem tazminatı faizi talep etmiş, mahkemece istek kabul edilmiştir. Kıdem tazminatı faiz başlangıcı emeklilik tarihi olarak kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Emekli olarak hizmet akdinin sona erdirilmesi halinde kıdem tazminatı faizinin başlangıç tarihi 1475 Sayılı 14/4 maddesi gereğince emekliliğe hak kazandığı ve emekli olduğuna dair belgenin işverene ulaştığı tarihtir. Bu husus araştırılmadan kıdem tazminatı faizinin emeklilik tarihinden itibaren hesaplanıp hüküm altına alınması hatalıdır.
3.Yolluğa temerrüt tarihinden faiz uygulanması gerekir. Yolluk alacağı ile ilgili olarak davacı davalıyı dava tarihinden önce temerrüde düşürdüğünü kanıtlayamadığından faizin dava tarihinden itibaren hesaplanması gerekirken daha önceki bir tarihten yürütülmesi bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.11.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy