(4857 S. K. m. 2)
Dava: Davacı, işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi, davalı işverenin çalışan işçilerin TİS'inden yararlanmalarını engellemek amacı ile eski işçilerine kurdurduğu şirketlerin aynı işyerinde alt işveren olarak faaliyet gösterdiğini iddia etmiş ve buna ilişkin işyerinde yaptırılan tespit sonucu düzenlenen aynı yer mahkemesinin 2004/23 D. İş Sayılı bilirkişi raporunu sunmuştur. Bu rapor davacı iddiasını doğruladığı gibi ayrıca bir kısım işlerin taşeronlara verilmesinin işin ve işletmenin gereklerinden kaynaklanmadığını da belirtmektedir. Yine davacının ibraz ettiği belgelerden davacının sigortalı gösterildiği iki şirketin de Aralık 2002 tarihinde kurulduğu, amaç ve konularının aynı olduğu, taşeron sözleşmelerinin de yine benzer olduğu anlaşılmaktadır. Bu deliller 4857 sayılı İş Kanunun 2. maddesinin 6 ve 7. fıkraları hükümlerine göre herhangi bir inceleme ve değerlendirmeye tabi tutulmadan davanın, davacının davalı işçisi olmadığı gerekçesi, eksik araştırma ve soruşturma ile husumetten reddedilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy